background Header image

Emissies

Bij de productie van suiker is niet te ontkomen aan de emissies koolstofdioxide (CO2) en stikstofoxiden (NOx). Ze ontstaan door aardgas te verbranden in de stoomketels en pulpdrogers. Daarnaast komt ammoniak (NH3) vrij bij een aantal ontluchtingen en het koelen van proceswater. Ook kan er stof ontstaan bij het drogen van geperste pulp en het drogen en koelen van suiker.
 
Suiker Unie spant zich natuurlijk in om emissies te voorkomen of te minimaliseren. Zo zijn de branders van de ketelinstallaties in 2015 en 2016 aangepast om aan de zeer strenge eisen voor NOx te voldoen. Daarnaast is er in 2016 in de fabriek in Vierverlaten een grote investering gedaan om ammoniak in een aantal procesdampen te condenseren, waardoor de emissies naar lucht vrijwel worden weggenomen. De ammoniak wordt gecondenseerd en via de waterzuivering uit het proceswater gezuiverd. Deze investering heeft een dubbel effect: er is minder geuruitstoot en de ammoniakemissies zijn grotendeels gereduceerd.
Emissies-(1).jpg

Carbon footprint (CFP)
De carbon footprint, ook wel CO2 voetafdruk genoemd, is een maat voor de uitstoot van broeikasgassen tijdens een bepaald proces of keten. Door de berekening ervan wordt inzicht verkregen in de totale hoeveelheid broeikasgassen van een proces, product of organisatieen de bijdrage van de afzonderlijke onderdelen ervan. Hierdoor kunnen er passende maatregelen worden genomen om emissies te beperken. Het berekenen van de voetafdruk wordt wereldwijd nog niet op dezelfde wijze uitgevoerd. Een berekeningsmethode welke steeds meer internationaal wordt toegepast is gebaseerd op de Levens Cyclus Analyse (LCA). Dit is een methode om de milieubelasting van een product te bepalen tijdens de hele levenscyclus.
 
Suiker Unie hanteert voor de berekening van de CFP van suiker ook een methode gebaseerd op LCA. De scope van de methode is volgens het cradle-to-gate’ principe, wat inhoudt: de gehele keten vanaf het zaaien van het bietenzaad tot het eindproduct suiker dat in de suikersilo ’s terechtkomt. Er wordt onder andere rekening gehouden met de broeikasgassen voor de zaadproductie, de teeltomstandigheden, zoals de hoeveelheid gebruikte gewasbeschermingsmiddelen en het bemesten van de grond en het transport van de bieten naar de suikerfabrieken. Uiteraard worden ook de broeikasgassen van het proces van biet tot suiker meegenomen, veroorzaakt door het verbranden van fossiele brandstoffen, zoals aardgas. De carbon footprint is berekend op basis van de economische allocatie voor suiker en de bijproducten bietenpulp, Betacal en melasse.
 
De carbon footprint van onze bietsuiker wordt jaarlijks opnieuw berekend en er wordt een vijfjaarlijks gemiddelde gebruikt als te communiceren waarde. Dit wordt gedaan om grote variaties veroorzaakt door schommelingen in opbrengst per hectare en economische waarde te voorkomen. De belangrijkste factoren voor de CFP zijn het aardgasverbruik tijdens het suikerproductieproces en de suikeropbrengst per hectare. De steeds hogere suikeropbrengst bij de bietenteelt is gunstig voor de carbon footprint. Ook het feit dat in beide suikerfabrieken alleen maar aardgas wordt gebruikt als energiebron is gunstig. Aardgas levert veel minder CO2 op het gebruik van olie of kolen.
Suiker Unie heeft zich als doel gesteld om in 2020, 40% van haar CFP voor de productie van suiker te reduceren ten opzichte van het referentiejaar 1990. In 2016 is al een reductie van ruim 36% bereikt, dus Suiker Unie is goed op weg om deze doelstelling te realiseren.
Suiker Unie is uitermate tevreden over haar lage carbon footprint. Dat neemt echter niet weg dat maximale inspanning wordt geleverd om de suikeropbrengst verder te verhogen en het energieverbruik verder te beperken om uiteindelijk een nog lagere footprint te realiseren.
Carbon-footprint-(1).jpg